در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری امریکا مانی که طرفدار اوباما شده بود از میس کپولا، معلم پیش دبستانش، پرسیده که آیا وقتی که بزرگ بشود می تواند مثل باراک اوباما کاندیدای ریاست جمهوری شود؟ معلم مدرسه با تردید گفته که بهتر است  این سوال را از والدینش بپرسد . وقتی دنبال مانی می روم میس کپولا در زمین بازی مدرسه  موضوع را با من در میان می گذارد و می گوید که از آنجایی که طبق قانون اساسی امریکا رییس جمهور باید متولد آمریکا باشد جواب واقع گرایانه این سوال منفی است ولی دلش نمی خواسته دل بچه را بشکند و آرزو هایش را محدود کند. از او به خاطر درایتش تشکر می کنم.

به مانی از قانون الزام تولد در امریکا می گویم و این که می تواند البته رییس جمهور ایران بشود! اضافه می کنم که اما :

"وقتی که باراک اوباما هم سن تو بود پدرش حتی نمی توانست در انتخابات رای دهد چون سیاه پوست بود! آنها برای گرفتن حقشون مبارزه کردند. تا به آنجا رسبدند که حالا نه تنها می توانند رای بدهند بلکه می توانند رییس جمهور بشوند. پس هر آرزویی را می توانی داشته باشی به شرطی که برایش تلاش کنی و نا امید و تسلیم نشوی."

چشمان مانی می درخشد.  می جهد و  دستانش میله ی بارفیکس را می قاپد. فریاد می زند :

"مامان ببین من می تونم از این طرف تا اون طرف مانکی بار برم."